ဘဝေမာေတြနဲ ့ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့့ ပရိသတ္ေတြ
ပတ္စာခြာ ဖ်ာသိမ္းဖို ့ အခ်ိန္ေရာက္ေနလဲ
ကန္ ့လန္ ့ကာႀကီးက ပင့္တင္ထားတုန္း
ေသြးျပာလူက မင္းသား။

ညေတြကို ဘရိတ္ဓားနဲ ့ ပါးပါးလွီးၿပီး
ည ကို ည ပြား
ည ပြားေတြနဲ ့ အေမွာင္ရွည္ဖိို ့၊ ပြဲဆက္ဖို ့ႀကိဳးစား
ကိုယ္လင္းဖို ့တျခားဘဝေတြ အေမွာင္ ခ်ခ်င္သူ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေနမီးခဲႀကီးေတာင္
သမုဒၵရာထဲ ဆြဲႏွစ္ ညအတိ ၿပီးေစေလမလား မသိ။

အမ်ားတကာရဲ့
မ်က္ရည္စက္ေတြကို အားေဆးသဖြယ္ ေသာက္
ေခြ်းစက္ေတြကို ဘယေဆး ေဖာ္ေသာက္တဲ့
ေသြးျပာလူတန္းစားဆိုတာ
“ဖက္ဆီအိုလာ” ထက္ အႏၱရာယ္ ႀကီးတယ္။

လက္ကစား ကြ်မ္းသူရဲ့ ခ်ိန္ခြင္ကို
သမာဓိ အမည္တပ္တာ
သေဘာ မတူႏိုင္ဘူး။

လက္လွည့္ကြ်မ္းသူရဲ့ မ်က္လွည့္ဟာ
အစစ္မဟုတ္မွန္း သိသားနဲ ့
ရုံဝင္ခ ေငြေပးၿပီးမ်ား ၾကည့္ရတယ္လို ့(အံ့ေရာ)

အေမွာင္နဲ ့အလင္း တြဲထားတဲ့ ေလာကမွာ
အလင္းနဲ ့အေမွာင္ တလွည့္စီ ျဖစ္တည္လဲ
ေန ့သစ္မ်ားစြာအတြက္
စစ္ခင္းေနရတဲ့ ေန ့တဓူဝ
ဒါကိုမ်ား ဘဝဟု ေခၚေလသလား။

ဘဝကို ေမွ်ာထားရင္ ဘဝေတြ ေမာသြားမယ္
တခန္းရပ္ ဇာတ္နာေတြကို ရပ္နား
ငိုက္မည္းေနဆဲ မ်က္လုံးေတြကို ေရေအးနဲ ့ပက္
အာရုဏ္ဦးနဲ ့ၾကည္ေမြ႕ရေအာင္
မ်က္ႏွာေတြကို လိပ္တင္ထားၾက။

ေက်ာ္ဟုန္း